PROGRAM PRIORYTETOWY Tytuł programu: System zielonych inwestycji (GIS – Green Investment Scheme) icon

PROGRAM PRIORYTETOWY Tytuł programu: System zielonych inwestycji (GIS – Green Investment Scheme)




Pobierz 166,22 Kb.
NazwaPROGRAM PRIORYTETOWY Tytuł programu: System zielonych inwestycji (GIS – Green Investment Scheme)
strona1/2
Data konwersji21.12.2012
Rozmiar166,22 Kb.
TypProgram
  1   2

Zał. 2 do Opisu Przedmiotu Zamówienia


PROGRAM PRIORYTETOWY


Tytuł programu:

System zielonych inwestycji (GIS – Green Investment Scheme)

Część 1) Zarządzanie energią w budynkach użyteczności publicznej.


1. Cel programu

Ograniczenie lub uniknięcie emisji dwutlenku węgla poprzez dofinansowanie przedsięwzięć poprawiających efektywność wykorzystania energii przez budynki użyteczności publicznej.

2. Wskaźniki osiągnięcia celu



W wyniku realizacji umowy sprzedaży jednostek przyznanej emisji1 planuje się osiągnięcie dla niej wskaźników zawartych w załączniku nr 4.


3. Budżet

Planowane zobowiązania dla bezzwrotnych form dofinansowania wynoszą 463.645,4 tys zł - ze środków pochodzących z transakcji sprzedaży jednostek przyznanej emisji (dotacji z Systemu Zielonych Inwestycji (GIS)) albo innych środków NFOŚiGW.

Wypłaty środków z podjętych i planowanych zobowiązań dla bezzwrotnych form dofinansowania programu wynoszą 537.276,4 tys zł.




Informacje o wysokości wpływów z umowy sprzedaży jednostek przyznanej emisji1 zawarte są w załączniku nr 4.


Planowane zobowiązania dla zwrotnych form dofinansowania wynoszą 904.795,1 tys zł - ze środków NFOŚiGW.

Wypłaty środków z podjętych i planowanych zobowiązań dla zwrotnych form dofinansowania programu wynoszą 995.214,3 tys zł.




^ 4. Okres wdrażania

1. Program jest wdrażany w latach 2010 –2014.

2. Alokacja środków w latach 2010 –2013.

3. Wydatkowanie środków: do 31.12.2014 roku.

5. Terminy i sposób składania wniosków

Nabór wniosków odbywa się w trybie konkursowym. Ogłoszenia będą zamieszczone na stronie www.nfosigw.gov.pl.

^ 6. Podstawy prawne udzielenia dofinansowania

  1. Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz.U. z 2008 r.
    Nr 25, poz. 150 z późn. zm.).

  2. Ustawa z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych
    i innych substancji (Dz. U. Nr 130 poz. 1070, z późn. zm.).

^ 7. Szczegółowe zasady udzielania dofinansowania

7.1 Formy dofinansowania

  1. dotacja;

  2. pożyczka.

7.2 Intensywność dofinansowania

  1. dofinansowanie w formie dotacji: do 30% kosztów kwalifikowanych, o których mowa
    w ust. 9.2, z zastrzeżeniem, iż dofinansowanie ze środków wyodrębnionych na pomoc techniczną GIS może być przeznaczone wyłącznie na koszty o których mowa w ust. 9.1.1. i wyniesie do 40 % tych kosztów;

  2. dofinansowanie w formie pożyczki: do 60% kosztów kwalifikowanych, o których mowa w ust. 9.1.

^ 7.3 Warunki dofinansowania

  1. dotacja może być udzielona ze środków GIS albo innych środków NFOŚiGW; udzielenie dofinansowanie ze środków wyodrębnionych na pomoc techniczną GIS może dotyczyć tylko przedsięwzięć dofinansowanych ze środków GIS i o ile regulamin konkursu tak przewiduje;

  2. w przypadku projektów dofinansowywanych ze środków GIS otrzymanie pożyczki
    ze środków NFOŚiGW jest uwarunkowane otrzymaniem dotacji ze środków GIS;

  3. minimalny koszt całkowity przedsięwzięcia powyżej 2 mln zł. W przypadku projektów grupowych łączny koszt całkowity przedsięwzięcia wynikający z umowy
    o dofinansowanie w formie dotacji i pożyczki lub pożyczek musi być wyższy niż
    5 mln zł. Dopuszcza się zmniejszenie wysokości kosztu całkowitego (wskazanego w zdaniu 1 i 2) po złożeniu wniosku o dofinansowanie, jeżeli nastąpiło ono w wyniku przeprowadzonych procedur przetargowych – takie zmniejszenie wysokości kosztu całkowitego nie powoduje odmowy dofinansowania;

  4. dofinansowanie nie może być przyznane przedsięwzięciom, które znalazły się
    na podstawowej liście rankingowej Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko działanie 9.3 lub uzyskały dofinansowanie ze środków NFOŚiGW w ramach innych programów;

  5. dofinansowanie w formie pożyczek:

  1. oprocentowanie zmienne WIBOR 3M + 50 pkt bazowych (w skali roku). Odsetki
    z tytułu oprocentowania spłacane są na bieżąco w okresach kwartalnych. Pierwsza spłata na koniec kwartału kalendarzowego, następującego po kwartale, w którym wypłacono pierwszą transzę środków.

  2. okres finansowania: pożyczka może być udzielona na okres nie dłuższy niż 15 lat liczony od daty pierwszej planowanej wypłaty transzy pożyczki,

  3. okres karencji: przy udzielaniu pożyczki może być stosowana karencja w spłacie rat kapitałowych liczona od daty wypłaty ostatniej transzy pożyczki, lecz nie dłuższa niż 18 miesięcy od daty zakończenia realizacji przedsięwzięcia,

  4. pożyczka nie podlega umorzeniu.

6) pkt 3 zdanie trzecie nie ma zastosowania do przedsięwzięć dofinansowywanych ze środków Rachunku klimatycznego, chyba że kupujący będący stroną umowy sprzedaży jednostek AAU wyrazi zgodę na jego stosowanie w zakresie dofinansowania ze środków pochodzących z tej umowy.


7.4 Beneficjenci

  1. jednostki samorządu terytorialnego oraz ich związki;

  2. podmioty świadczące usługi publiczne w ramach realizacji zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego niebędące przedsiębiorcami;

  3. Ochotnicza Straż Pożarna;

  4. uczelnie w rozumieniu ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym oraz instytuty badawcze;

  5. samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej oraz podmioty lecznicze prowadzące przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych;

  6. organizacje pozarządowe, Kościoły i inne związki wyznaniowe wpisane do rejestru kościołów i innych związków wyznaniowych oraz kościelne osoby prawne;

  7. podmiot lub jednostka określona w pkt 1-6 będąca stroną umowy pożyczki w projekcie grupowym.

^ 7.5 Rodzaje przedsięwzięć

  1. dofinansowanie może być udzielone na realizację przedsięwzięć w budynkach użyteczności publicznej, przez które należy rozumieć budynki przeznaczone do pełnienia następujących funkcji: administracji samorządowej, ochrony przeciwpożarowej realizowanej przez OSP, kultury, kultu religijnego, oświaty, nauki, służby zdrowia, opieki społecznej i socjalnej, a także budynkach zamieszkania zbiorowego przeznaczonych do okresowego pobytu ludzi poza stałym miejscem zamieszkania (w szczególności: internaty, domy studenckie), a także budynkach do stałego pobytu ludzi (w szczególności: domy rencistów lub emerytów, domy dziecka, domy opieki, domy zakonne, klasztory);

  2. termomodernizacja budynków użyteczności publicznej, w tym zmiany wyposażenia obiektów w urządzenia o najwyższych, uzasadnionych ekonomicznie standardach efektywności energetycznej związanych bezpośrednio z prowadzoną termomodernizacją obiektów w szczególności:

  1. ocieplenie obiektu,

  2. wymiana okien,

  3. wymiana drzwi zewnętrznych,

  4. przebudowa systemów grzewczych (wraz z wymianą źródła ciepła),

  5. wymiana systemów wentylacji i klimatyzacji,

  6. przygotowanie dokumentacji technicznej dla przedsięwzięcia,

  7. zastosowanie systemów zarządzania energią w budynkach,

  8. wykorzystanie technologii odnawialnych źródeł energii;

  1. wymiana oświetlenia wewnętrznego na energooszczędne (jako dodatkowe zadania realizowane równolegle z termomodernizacją obiektów);

4) w ramach programu mogą być realizowane projekty grupowe. Partnerami i liderami
w projektach grupowych mogą być jedynie podmioty wymienione w ust. 7.4 pkt 1-6. Liderem w projekcie grupowym jest podmiot składający wniosek o dofinansowanie
w formie dotacji lub wniosek o dofinansowanie w formie pożyczki lub składający wniosek o dofinansowanie w formie pożyczki w imieniu i na rzecz partnerów. Wzajemne relacje lidera i partnerów reguluje zawierane między nimi porozumienie.

^ 7.6 Tryb przyznania dofinansowania (na podstawie przepisów ustawy wskazanej
w ust. 6 pkt 2)


    1. nabór wniosków odbywa się w trybie konkursowym. Ogłoszenie o naborze wniosków
      i jego warunkach zostanie zamieszczone w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim
      i na stronie internetowej NFOŚiGW;

    2. NFOŚiGW po zebraniu wniosków w ramach konkursu, ocenia je przygotowując listę projektów wstępnie zakwalifikowanych do dofinansowania ze środków GIS;

    3. umowa o dofinansowanie ze środków Rachunku klimatycznego może być podpisana
      po zatwierdzeniu projektu do dofinansowania przez Ministra Środowiska;

    4. w przypadku wykreślenia przez Ministra Środowiska projektu z listy projektów wstępnie zakwalifikowanych do dofinansowania, wnioskodawcy przysługuje prawo odwołania się do Ministra, a później w przypadku podtrzymania przez Ministra jego decyzji, do sądu administracyjnego.

^ 8. Szczegółowe kryteria wyboru przedsięwzięć

Kryteria dostępu

^ Kryteria formalne:

Tak

Nie

1.1

Wniosek jest złożony w terminie







1.2

Wniosek jest złożony na obowiązującym formularzu i wypełniony w języku polskim







1.3

Wniosek jest kompletny, prawidłowo podpisany, posiada wymagane załączniki do oceny techniczno-ekologicznej i finansowej







1.4

Wniosek zawiera poprawne wyliczenia arytmetyczne







1.5

Rodzaj przedsięwzięcia jest zgodny z ust. 7.5 programu priorytetowego







1.6

Wnioskodawca mieści się w kategorii „Beneficjenci”- ust. 7.4 programu priorytetowego







1.7

Koszty zgodne z katalogiem „Kosztów kwalifikowanych” wskazanych w ust. 9 programu priorytetowego







1.8

Rodzaj i wysokość planowanego dofinansowania są zgodne ze szczegółowymi zasadami udzielania dofinansowania obowiązującymi w ust. 7.1- 7.3 programu priorytetowego







Kryteria merytoryczne:

Tak

Nie

1.9

Zastosowano nowe urządzenia







1.10

Wybrany wariant realizacji – rozwiązanie wybrane w oparciu o analizę opcji, podane uzasadnienie dla przyjętego rozwiązania







1.11

Wykonalność techniczna (w tym: poprawny dobór technologii zapewniający trwałość rzeczową inwestycji, realistyczny harmonogram wdrażania).







1.12

Efekt ekologiczny (w tym: wiarygodność założeń i danych, efekt ekologiczny możliwy do osiągnięcia i możliwy do utrzymania w ciągu 5 lat po zakończeniu przedsięwzięcia).







1.13

Analiza kosztów (w tym: nakłady inwestycyjne i koszty eksploatacyjne oszacowane w oparciu o wiarygodne dane i racjonalne założenia).







1.14

Uwarunkowania rynkowe (w tym: prawidłowa ocena potencjału źródła energii odnawialnej, możliwość pozyskania surowców i produkcji energii).







1.15

Struktura instytucjonalna i aspekty formalno-prawne (w tym: przejrzysta struktura własnościowa i forma prawna, czytelne relacje kontraktowe, złożony wniosek o wydanie pozwolenia na budowę lub posiadanie pozwolenia/pozwoleń na budowę dotyczących wszystkich elementów inwestycji (o ile są wymagane)







1.16

Struktura finansowa (w tym: wiarygodny montaż finansowy, wykonalność oraz trwałość finansowa przedsięwzięcia, rodzaj i wysokość zabezpieczeń) akceptowalna dla NFOŚiGW







^ Czy wniosek kwalifikuje się do dalszej oceny?







Kryterium selekcji wniosków

2.1

Efektywność kosztowa (DGC – dynamiczny koszt jednostkowy, patrz zał. 2)

Negatywny wynik oceny na etapie kryteriów dostępu wyklucza wniosek o dofinansowanie przedsięwzięcia z dalszego postępowania.

Dodatkowe wymagania dla beneficjentów odnośnie termomodernizacji budynków podane są w załączniku 1.

^ 9. Koszty kwalifikowane

  1. Okres kwalifikowalności kosztów od 01.01.2007r do 31.12.2014r., w którym poniesione koszty mogą być uznane za kwalifikowane.

  2. W przypadku środków GIS, w tym środków wyodrębnionych na pomoc techniczną okres kwalifikowalności będzie określony w dokumentacji konkursowej. Dokumentacja konkursowa może przewidywać inny katalog kosztów kwalifikowanych, niż określone w ust. 9.2.

  3. Podatek VAT nie jest kosztem kwalifikowanym, jeżeli beneficjent ma możliwość żądania zwrotu lub odliczenia podatku VAT. Jeżeli beneficjent nie ma możliwości zwrotu lub odliczenia podatku VAT - VAT stanowi koszt kwalifikowany.

Działalność gospodarcza konkurencyjna – działalność spełniająca łącznie poniższe kryteria:

  1. polega na sprzedaży dóbr lub usług,

  2. prowadzona jest na rynku otwartym na konkurencję,

  3. dofinansowanie tej działalności wpływa na handel między państwami członkowskimi Unii Europejskiej.

Jeżeli w danym obiekcie prowadzona jest działalność gospodarcza konkurencyjna
na powierzchni do 50% powierzchni danego obiektu, wydatki dotyczące powierzchni,
na której prowadzona jest ta działalność pomniejszają wartość kosztów kwalifikowanych proporcjonalnie do udziału procentowego powierzchni, na której jest ona prowadzona.

Jeżeli w danym obiekcie prowadzona jest działalność gospodarcza konkurencyjna
na powierzchni przekraczającej 50% powierzchni danego obiektu, obiekt taki nie może być przedmiotem wniosku o dofinansowanie.

W przypadku, gdy ta sama powierzchnia jest wykorzystywana zarówno na działalność gospodarczą konkurencyjną, jak i na inną działalność, przy obliczaniu udziału powierzchni wykorzystywanej na działalność gospodarczą konkurencyjną uwzględnia się czas, w jakim służy ona tej działalności.

    1. Koszty kwalifikowane do dofinansowania ze środków NFOŚiGW

    1. prace przygotowawcze (w tym koncepcje techniczne, studium wykonalności, raport
      o oddziaływaniu na środowisko), pod warunkiem, że zostały wykazane we wniosku
      o dofinansowanie;

    2. projekty budowlane i wykonawcze;

    3. koszt nabycia lub koszt wytworzenia nowych środków trwałych, w tym:

    1. budowli i budynków (powinien istnieć bezpośredni związek między nabyciem budynków i budowli a celami przedsięwzięcia),

    2. maszyn i urządzeń,

    3. narzędzi, przyrządów i aparatury,

    4. infrastruktury technicznej związanej z nową inwestycją, przy czym przez budowę urządzeń infrastruktury technicznej rozumie się instalacje wewnętrzne w obiektach technologicznych, przyłącza doprowadzające media do obiektów technologicznych, drogi i place technologiczne, itp.;

    1. koszt montażu i uruchomienia środków trwałych;

    2. koszt nabycia materiałów lub robót budowlanych, pod warunkiem, że pozostają
      w bezpośrednim związku z celami przedsięwzięcia objętego wsparciem;

    3. nabycie wartości niematerialnych i prawnych w formie: patentów, licencji, nieopatentowanej wiedzy technicznej, technologicznej lub z zakresu organizacji
      i zarządzania;

    4. koszt nadzoru.

^ 9.2 Koszty kwalifikowane do dofinansowania ze środków dotacyjnych GIS

  1. koszt nabycia lub koszt wytworzenia nowych środków trwałych, w tym:

    1. budowli i budynków (powinien istnieć bezpośredni związek między nabyciem budynków i budowli a celami przedsięwzięcia),

    2. maszyn i urządzeń,

    3. narzędzi, przyrządów i aparatury,

    4. infrastruktury technicznej związanej z nową inwestycją, przy czym przez budowę urządzeń infrastruktury technicznej rozumie się instalacje wewnętrzne w obiektach technologicznych, drogi i place technologiczne, itp.;

  2. koszt montażu i uruchomienia środków trwałych;

  3. koszt nabycia materiałów lub robót budowlanych, pod warunkiem, że pozostają
    w bezpośrednim związku z celami przedsięwzięcia objętego wsparciem;

  4. nabycie wartości niematerialnych i prawnych w formie: patentów, licencji, nieopatentowanej wiedzy technicznej, technologicznej lub z zakresu organizacji
    i zarządzania;

  5. koszt nadzoru.

^ 9.3 Zasady ponoszenia kosztów kwalifikowanych przez partnerów w ramach umowy
o dofinansowanie w formie pożyczki


  1. koszty poniesione przez partnera mogą być uznane za kwalifikowane, jeżeli Beneficjent wskazał tego partnera we wniosku o dofinansowanie na podstawie zawartego z tym partnerem porozumienia, a NFOŚiGW zawarł z partnerem umowę o dofinansowanie
    w formie pożyczki;

  2. porozumienie pomiędzy liderem a partnerem musi być zawarte zgodnie
    z obowiązującymi przepisami i regulacjami, w tym w szczególności zgodnie z przepisami dotyczącymi zamówień publicznych oraz przepisów dotyczących pomocy publicznej;

  3. Lider jest odpowiedzialny za całość realizacji rzeczowej i finansowej przedsięwzięcia,
    w szczególności za osiągnięcie efektu rzeczowego, ekologicznego oraz za trwałość przedsięwzięcia;

  4. partnerzy na podstawie i w zakresie wyznaczonym umową o dofinansowanie w formie pożyczki;

  1. pozostają odpowiedzialni za prawidłowość rzeczowej i finansowej realizacji przedsięwzięcia i odpowiadają przed NFOŚiGW za prawidłowość ponoszonych kosztów kwalifikowanych,

  2. pozostają odpowiedzialni za zapewnienie trwałości przedsięwzięcia,

  3. nabywają ruchomości i nieruchomości będące efektem rzeczowym przedsięwzięcia oraz nabywają majątkowe prawa autorskie w przypadku utworów chronionych prawami autorskimi;

  1. w przypadku, gdy beneficjent wskazuje więcej niż jednego partnera, do każdego z tych podmiotów na tych samych zasadach stosuje się postanowienia niniejszego programu priorytetowego;

  2. do wszystkich kosztów kwalifikowanych, mają zastosowanie te same wymogi dotyczące ich ponoszenia bez względu na to czy zostały poniesione przez lidera, czy też partnera;

  3. NFOŚiGW może odmówić kwalifikowalności całości lub części kosztów kwalifikowanych przedsięwzięcia, jeżeli uzna za zagrożone osiągnięcie efektu rzeczowego, ekologicznego lub trwałości przedsięwzięcia lub beneficjent w ramach realizacji projektu grupowego naruszył jakiekolwiek warunki umów o dofinansowanie w formie dotacji lub pożyczki. NFOŚiGW składa beneficjentowi oświadczenie o odmowie kwalifikowalności kosztów.

    1. ^ Zasady ponoszenia kosztów kwalifikowanych przez podmiot upoważniony w ramach umowy o dofinansowanie w formie dotacji

    1. w przypadku projektu grupowego w ramach umowy o dofinansowanie w formie dotacji koszty kwalifikowane są ponoszone przez lidera oraz mogą być ponoszone na podstawie upoważnienia zawartego w porozumieniu dotyczącym realizacji projektu grupowego, przez partnera (podmiot upoważniony);

    2. NFOŚiGW może na podstawie analizy dokumentacji złożonej przez beneficjenta, jeżeli podmiot upoważniony nie gwarantuje osiągnięcia efektu rzeczowego, ekologicznego, trwałości przedsięwzięcia lub poprawnego wykonania umowy, w szczególności w zakresie kosztów kwalifikowanych, odmówić uznania poniesionych przez ten podmiot kosztów za kwalifikowane. W przypadku odmowy przed zawarciem umowy o dofinansowanie, podmiot ten nie jest uwzględniany w katalogu podmiotów upoważnionych, określonym w umowie o dofinansowanie w formie dotacji. W przypadku odmowy po zawarciu umowy o dofinansowanie NFOŚiGW składa liderowi oświadczenie o odmowie kwalifikowalności kosztów poniesionych przez podmiot upoważniony;

    3. do podmiotu upoważnionego stosuje się odpowiednio postanowienia umowne oraz przepisy i regulacje, które odnoszą się do lidera;

    4. niezbędnym warunkiem uznania za kwalifikowane kosztów poniesionych przez podmiot upoważniony jest podpisanie, zawierającego upoważnienie, porozumienia pomiędzy liderem a podmiotem upoważnionym, z poszanowaniem obowiązujących przepisów, w tym w szczególności przepisów dotyczących zamówień publicznych oraz przepisów dotyczących pomocy publicznej;

    5. niezależnie od tego, czy lider upoważni inny podmiot do ponoszenia kosztów kwalifikowanych, lider:

      1. zawsze pozostaje odpowiedzialny za prawidłowość rzeczowej i finansowej realizacji tego projektu i odpowiada przed NFOŚiGW za prawidłowość całości kosztów kwalifikowanych, które są ponoszone w ramach projektu,

      2. zawsze pozostaje odpowiedzialny za zapewnienie trwałości projektu,

      3. zawsze pozostaje jedynym podmiotem właściwym do kontaktów z NFOŚiGW. Wszelkie oświadczenia i czynności związane z umową o dofinansowanie w formie dotacji są dokonywane wyłącznie przez NFOŚiGW oraz lidera w zakresie określonym w umowie oraz przepisach prawa;

    6. partnerzy w zakresie umowy o dofinansowanie w formie dotacji oraz upoważnienia
      do ponoszenia kosztów kwalifikowanych, nabywają własność ruchomości
      i nieruchomości będących efektem rzeczowym przedsięwzięcia oraz nabywają majątkowe prawa autorskie w przypadku utworów chronionych prawami autorskimi;

    7. lider wskazuje podmiot upoważniony we wniosku o dofinansowanie w formie dotacji
      na podstawie zawartego z tym partnerem porozumienia;

    8. w przypadku, gdy lider wskazuje więcej niż jeden podmiot upoważniony, do każdego z tych podmiotów na tych samych zasadach stosuje się postanowienia niniejszego programu priorytetowego odnoszące się do podmiotu upoważnionego;

    9. do wszystkich kosztów kwalifikowanych, mają zastosowanie te same wymogi dotyczące ich ponoszenia bez względu na to czy zostały poniesione przez lidera, czy tez przez podmiot upoważniony;

    10. po podpisaniu umowy o dofinansowanie, zmiana podmiotu upoważnionego może być dokonana na uzasadniony wniosek beneficjenta, w formie aneksu do umowy o dofinansowanie w formie dotacji.

^ 10. Procedura wyboru przedsięwzięć

1. Wnioski o dofinansowanie w formie dotacji rozpatrywane są w trybie konkursowym.

2. Szczegółowy sposób postępowania określa regulamin konkursu.

3. W sprawach nieuregulowanych, do wniosków, o których mowa w pkt. 1 stosuje się obowiązujące w NFOŚiGW wewnętrzne regulacje.

4. Wnioski o dofinansowanie w formie pożyczki rozpatrywane są w naborze ciągłym,
z zastrzeżeniem pkt 5 i 6.

5. Wniosek, o którym mowa w pkt 4 jest składany równocześnie z wnioskiem
o dofinansowanie w formie dotacji, w terminach publikowanych na stronie internetowej NFOŚiGW: www.nfosigw.pl

6. Do wniosku, o którym mowa w pkt 4 mają zastosowanie terminy rozpatrywania określone w regulaminie konkursu.

^ 11. Inne wymagania

      1. Beneficjent dofinansowania (przy udzielania zamówień) zobowiązany jest
        do stosowania przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2007 r.,
        Nr 223, poz. 1655, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą Pzp”, w przypadku gdy jest zamawiającym w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy Pzp w tym, gdy spełnione
        są przesłanki, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp.

      2. W przypadku, gdy beneficjent nie jest zamawiającym, o którym mowa w pkt 1, przy udzielaniu zamówień zobowiązany jest do stosowania zasad równego traktowania, uczciwej konkurencji i przejrzystości, o których mowa w art. 3 ust. 3 ustawy Pzp poprzez zawieranie umów w formie pisemnej (chyba że dla danej czynności zastrzeżona jest inna forma) w drodze aukcji albo przetargu, o których mowa w art. 701 – 705 Kodeksu cywilnego.



ZAŁĄCZNIK 1.


^ WYMAGANIA DLA BENEFICJENTÓW REALIZUJĄCYCH PRZEDSIĘWZIĘCIA TERMOMODERNIZACYJNE DOFINANSOWYWANE
W RAMACH PROGRAMU



  1. Zakres prac termomodernizacyjnych wynikać musi z wykonanego audytu energetycznego zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia
    17 marca 2009 r. w sprawie szczegółowego zakresu i form audytu energetycznego
    oraz części audytu remontowego, wzorów kart audytów, a także algorytmu oceny opłacalności przedsięwzięcia termomodernizacyjnego.

  2. Projekty z zakresu termomodernizacji obiektów budowlanych muszą być prowadzone zgodnie z obowiązującym prawem, w tym między innymi ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 880, z późn. zm.). Biorąc pod uwagę konieczność dbałości o cele i przedmiot ochrony obszarów Natura 2000 oraz różne formy ochrony przyrody, należy zwracać szczególną uwagę na działania polegające
    na organizacji dostaw, lokalizację i organizację placu magazynowego budowy oraz prace prowadzone na strychach/stropodachach. Prace budowlane należy prowadzić
    z uwzględnieniem, między innymi, potrzeb i biologii nietoperzy i jerzyków. Wszelkie prace ograniczające dostęp danego gatunku do miejsc jego regularnego występowania
    i rozrodu należy traktować jako niszczenie miejsc lęgowych i schronień. Wszelkich informacji w tym zakresie udzielają przedstawiciele Regionalnych Dyrekcji Ochrony Środowiska.

  3. Wartości współczynnika przenikania ciepła U poszczególnych przegród budowlanych nie mogą być wyższe od wartości maksymalnej określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 (wraz z późniejszymi zmianami) w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

  4. Wymaga się, aby w wyniku przeprowadzonych prac termomodernizacyjnych obliczeniowe zapotrzebowanie na ciepło (tj. roczne obliczeniowe zużycie energii
    do ogrzewania budynków) uległo zmniejszeniu w stosunku do stanu pierwotnego
    o minimum 30 % dla całego przedsięwzięcia.

  5. W przypadku przedsięwzięć rozpoczętych przed ogłoszeniem Konkursu, dla których optymalny zakres rzeczowy prac termomodernizacyjnych został określony na podstawie audytów energetycznych wykonanych od 01.01.2005 r. do 19.03.2009 r. tj.
    do ostatniego dnia przed wejściem w życie nowych przepisów dotyczących sporządzania audytu energetycznego (Dz. U. 2009 r. Nr 43, poz. 346), dopuszcza się możliwość przedłożenia z wnioskiem, audytu energetycznego, wykonanego w oparciu o obowiązujące wówczas przepisy.

W takim przypadku wymagane jest jednak skorygowanie audytów energetycznych
w zakresie zapotrzebowania na energię cieplną do ogrzewania przed i po modernizacji, które powinno być obliczone w oparciu o obowiązujące na dzień opracowania wniosku przepisy
i normy. Korekty do audytów należy przedłożyć w formie stosownego aneksu/erraty
do audytu.

O ile zmiany przepisów i norm nie będą miały wpływu na zapotrzebowania na energię,
o których mowa powyżej, należy przedstawić stosowne oświadczenie w tym zakresie.

  1. Pozostałe dane dotyczące przedsięwzięcia, niezbędne do wyliczenia wartości DGC,
    tj. koszt całkowity i koszty eksploatacyjne, zostaną przyjęte zgodnie z wnioskiem
    oraz załącznikiem ekologiczno-technicznym.

  2. Wymagania dotyczące ochrony ptaków i nietoperzy określa załącznik 3 „Standardy montowania ukryć dla ptaków i nietoperzy jako element prac dociepleniowych”.


Załącznik 2





Załącznik 3


Standardy montowania ukryć

dla ptaków i nietoperzy

jako element prac dociepleniowych


Przemysław Wylegała

Radosław Dzięciołowski

Radosław Jaros

Andrzej Kepel


Polskie Towarzystwo Ochrony Przyrody „Salamandra”


Wykonano na zlecenie Fundacji EkoFundusz





Poznań 2008

Wstęp


Bloki i wieżowce budowane od lat 60. z tzw. wielkiej płyty – pamiątka po minionym ustroju – ciągle dominują w krajobrazie dużych osiedli mieszkaniowych naszych miast. Nie ma wątpliwości, że ich termomodernizacja jest konieczna. Nie chodzi jedynie o jej skutki ekonomiczne, czyli redukcję kosztów ogrzewania. Przyczyniając się do oszczędzania energii działamy na korzyść środowiska. Niestety, docieplanie budynków ma też swoje negatywne skutki uboczne. Po przeprowadzeniu takich prac gatunki ptaków gniazdujące na budynkach nagle tracą wszystkie lub prawie wszystkie miejsca lęgowe.

Jak wskazują doświadczenia z innych krajów, a także z niektórych polskich osiedli, można pogodzić prace remontowe z ochroną ptaków i nietoperzy. Obowiązek taki wynika zresztą z prawa krajowego i wspólnotowego, które nie tylko zakazuje zabijania zwierząt, ale jednoznacznie wskazuje, że inwestor jest odpowiedzialny za zachowanie istniejących walorów przyrodniczych – w tym zapewnienie trwałego istnienia niepomniejszonej liczby schronień chronionych gatunków.

Niniejsze opracowanie kierowane jest do praktyków – firm ocieplających bloki, spółdzielni mieszkaniowych, organizacji przyrodniczych – wszystkich, którzy uczestniczą w procesie ocieplania budynków i mogą mieć wpływ na rodzaj i skalę stosowanych rozwiązań. Przedstawiono w nim pewne minimalne standardy, które należy przy tego typu pracach wcielać w życie.


  1. Gatunki ptaków i nietoperzy, dla których konieczne jest montowanie zastępczych ukryć na docieplanych budynkach


2.1. Ptaki

Budynki stanowią miejsca gniazdowania kilkunastu gatunków ptaków. Dla kilku z nich jest to ich podstawowe miejsce lęgów. Należą do nich: wróbel, jerzyk i pustułka. Prowadzone na szeroką skalę remonty, docieplenia i różnego typu modernizacje budynków powodują ograniczenie liczby miejsc lęgowych i stanowią jedną z głównych lub wręcz podstawową przyczynę zaniku ich populacji. Przynajmniej więc w odniesieniu do tych gatunków ptaków, każde kolejne zmniejszenie liczby ich obecnych lub potencjalnych schronień i miejsc lęgowych stanowi znaczącą szkodę wg ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie.

Z tego powodu obowiązkiem inwestora jest podjęcie środków, które wynagrodzą chronionym gatunkom doznane straty.


^ Wróbel Passer domesticus

Gniazduje najczęściej w różnego rodzaju szczelinach i zakamarkach budynków, czasami w budkach lęgowych, a wyjątkowo buduje gniazda także w gęstych krzewach. Gniazdo wróbla jest obficie wysłane suchą trawą oraz piórami. Sezon lęgowy tych ptaków zaczyna się w marcu, a kończy w sierpniu. W tym czasie ptak ten może wyprowadzić do trzech lęgów. Okres wysiadywania trwa bardzo krótko 11-14 dni, a młode przebywają w gnieździe około 14-16 dni.


^ Jerzyk Apus apus

Gniazda zakładają najchętniej w szczelinach budynków i w otworach wentylacyjnych, najczęściej pod samym dachem. Ich okres lęgowy trwa od początku maja do końca sierpnia, choć zdarzają się późne lęgi, z których młode wylatują dopiero w pierwszych dniach września. Ptaki te przystępują do jednego lęgu w roku. Okres wysiadywania jaj trwa ok. 20 dni, a młode opuszczają gniazdo po ok. 40 dniach.


^ Pustułka Falco tinnunculus

Lęgnie się w różnego rodzaju szczelinach i zakamarkach budynków, w otworach wentylacyjnych, często w starych gniazdach gołębi miejskich. Bardzo chętnie składa jaja w skrzynkach lęgowych. Okres lęgowy pustułek rozpoczyna się na przełomie marca i kwietnia i trwa zazwyczaj do połowy lipca, ale czasami (w przypadku lęgów powtarzanych) do sierpnia. Jaja są wysiadywane 27-29 dni. Młode uzyskują zdolność do lotu po 27-36 dniach.


2.2 Nietoperze

W Polsce dotąd wykazano występowanie 25 gatunków nietoperzy. Większość z nich przynajmniej czasowo może występować w obiektach stworzonych przez człowieka. Nietoperze są zwierzętami o wiele bardziej zagrożonymi działaniami ociepleniowymi niż ptaki. Zwierzęta te chowają się bowiem głębiej w szczelinach, a na odgłosy z zewnątrz (np. montaż rusztowania, rozmowy pracowników) reagują ciszą i oczekiwaniem na odejście intruzów. W efekcie wieczorem, kiedy próbują opuścić schronienie, okazuje się, że są zamurowane. Ze względu na skryty tryb życia nietoperzy często nawet mieszkańcy bloków nie wiedzą o współlokatorach, nie ma więc kto interweniować (w przeciwieństwie do niszczenia gniazd i lęgów ptaków, co stosunkowo często jest przez mieszkańców oprotestowywane i zgłaszane odpowiednim służbom). Poniżej opisano cztery gatunki, najczęściej spotykane w blokach. Są to w większości tzw. gatunki szczelinowe (chętnie wykorzystujące różne szczeliny). Najczęściej w takich okolicznościach spotykamy mroczki późne, mroczki posrebrzane, karliki, a także coraz częściej borowce wielkie.

Druga grupa gatunków, mogących tracić na docieplaniu budynków to nietoperze wykorzystujące większe przestrzenie, np. strychy, poddasza itp. Są to przede wszystkim nocek duży i podkowiec mały. Przypadki stwierdzania ich występowania w przestrzeniach dylatacyjnych są rzadkie, ale nie można tego wykluczyć.

Wszystkie nietoperze są w Polsce objęte ścisłą ochroną gatunkową, a także podlegają och­ronie na podstawie konwencji i porozumień międzynarodowych oraz prawa Unii Europejskiej.


^ Borowiec wielki Nyctalus noctula

Jeden z największych krajowych nietoperzy. Do niedawna uważany był za gatunek związany z lasami, jednak od lat korzysta również z budynków, w tym coraz częściej z bloków mieszkalnych. Zajmuje w nich przede wszystkim wąskie szczeliny pod betonowymi płytami. Kolonie rozrodcze tych nietoperzy składają się zazwyczaj z kilkudziesięciu samic. Młode rodzą się w czerwcu lub na początku lipca, a po ok. 4 tygodniach są zdolne do lotu. Część borowców jesienią opuszcza nasz kraj, odlatując na zachód i południe, jednak wiele nietoperzy u nas zimuje. Przypuszcza się, że znaczna liczba nietoperzy hibernuje w naziemnych częściach budynków – w szczelinach wielopiętrowych bloków mieszkalnych spotykane są przez cały rok.


^ Mroczek posrebrzany Vespertilio murinus

Średniej wielkości nietoperz. Bardzo często wykorzystuje zakamarki w budynkach, zwłaszcza w nowszym budownictwie. W dużych miastach spotykany jest najczęściej jesienią i wczesną zimą. Samce jako kryjówki godowe wykorzystują szczeliny w górnych partiach wysokich budynków. Dla mroczków posrebrzanych osiedla miejskie są również azylem na zimę. Nietoperze te hibernują bowiem w trudno dostępnych zakamarkach budynków (np. szczelinach między płytami bloków czy szybach wentylacyjnych). Mroczki posrebrzane potrafią podejmować dalekie wędrówki na zimowiska.


^ Mroczek późny Eptesicus serotinus

Jeden z większych, a zarazem najpospolitszych krajowych gatunków. Zarówno latem jak i zimą preferuje sąsiedztwo człowieka. Zasiedla głównie strychy starszych budynków we wsiach, obrzeżach miast i w pobliżu lasów, ale często spotykany jest nawet w centrach dużych aglomeracji. Kolonie rozrodcze liczą zazwyczaj poniżej 100 osobników. Młode rodzą się wczesnym latem. Po 3-4 tygodniach uzyskują zdolność lotu. Mroczki późne są nielicznie spotykane w okresie hibernacji, ale najprawdopodobniej wynika to z ich zimowania w miejscach niedostępnych, np. przestrzeniach między zewnętrznymi i wewnętrznymi ścianami budynków. Nietoperze te są z reguły osiadłe i często (jeśli mają taką możliwość) pozostają na zimę w tych samych budynkach, które zamieszkują latem.


Karliki Pipistrellus spp.

W Polsce stwierdzono dotychczas przedstawicieli 4 gatunków tych małych nietoperzy. Kolonie rozrodcze karlików, tworzone w kwietniu i maju są liczne, mogą gromadzić nawet do tysiąca samic. Młode rodzą się zazwyczaj w drugiej połowie czerwca i uzyskują zdolność lotu w połowie lipca. Karliki mogą zakładać kolonie rozrodcze w miastach, ale najczęściej spotyka się je tutaj późnym latem i jesienią (podczas godów i migracji), a także zimą. Nietoperze te wykorzystują budynki (również nowoczesne, np. bloki) jako miejsca hibernacji. Niekiedy tworzą ogromne, mogące liczyć nawet tysiące osobników skupiska zimowe, dlatego zniszczenie zimowiska, albo zablokowanie wylotów z niego, może być tragedią dla wielkiej liczby nietoperzy.

  1. Zastępcze schronienia dla ptaków i nietoperzy



    1. Zasady ogólne

  • Nie zawsze w przypadku każdego indywidualnego budynku można za pomocą skrzynek zrównoważyć liczbę schronień ptaków i nietoperzy, które uległy zanikowi w wyniku prac remontowych. Dlatego ważne jest, aby działania rekompensujące straty wykonywać w przypadku wszystkich remontowanych budynków (bloków) – także tych w danym momencie niezamieszkałych przez zwierzęta. Tylko wówczas bowiem sumaryczna liczba utworzonych potencjalnych schronień ma szanse zrównoważyć stratę.

  • Skrzynki dla ptaków i nietoperzy mogą być drewniane bądź wykonane z masy trocinobetonowej. Zarówno pierwsze jak i drugie mogą być montowane w warstwie ociepliny – korzystniejsze rozwiązanie (z wyjątkiem skrzynki dla pustułki ze względu na jej rozmiar), lub na jej powierzchni (rys. 1). Skrzynki trocinobetonowe powszechnie stosowane są w Europie Zachodniej. W Polsce istnieje możliwość zakupu tych skrzynek u firm produkujących lub sprowadzających je z innych krajów. Dostępny jest szereg modeli tych skrzynek dostosowanych do różnych gatunków ptaków. Najbardziej przydatne będą najprostsze konstrukcje typu Brick Box (przeznaczone głównie dla wróbli, ale mogą w nich gniazdować także jerzyki) oraz Swift Box (przeznaczone głównie dla jerzyków, ale mogą w nich gniazdować także wróble). Z konstrukcją tych skrzynek oraz sposobem montażu można się zapoznać np. na stronie firmy Bird Control www.sprzataj.net.pl. Zaletą skrzynek trocinobetonowych jest także możliwość malowania ich farbami natynkowymi.

  • Skrzynki nie montowane w warstwie ociepliny powinny być kontrolowane co dwa lata w celu wymiany skrzynek uszkodzonych.

  • Wymiary i konstrukcja skrzynek powinny być zgodne ze schematami dla danego gatunku, przedstawionymi w niniejszym opracowaniu. W przypadku skrzynek trocinobetonowych należy stosować modele przeznaczone dla konkretnych gatunków (różnią się one między sobą konstrukcją).

  • Dla zwiększenia wytrzymałości skrzynek drewnianych konieczne jest zabezpieczenie ich impregnatami drewnochronnymi oraz pokrycie daszku skrzynki papą.

  • Skrzynki muszą być powieszone na odpowiedniej wysokości, zróżnicowanej w zależności od gatunku, dla którego są przeznaczone.

  • Skrzynki muszą być mocno i szczelnie zbite, aby zapewniały izolację cieplną i zabezpieczały wnętrze przed wodą opadową. Nie mogą być także wykonane ze zbyt cienkich desek (o grubości mniejszej niż 1 cm).

  • Skrzynki powinny być mocowane do ściany za pośrednictwem metalowych uchwytów i przy pomocy kołków rozporowych, chyba że producent zakłada inny sposób ich montażu.

  • Dla zapewnienia bezpieczeństwa ludzi, skrzynki lęgowe nie montowane w warstwie ociepliny (a więc nie chronione przed ewentualnym oderwaniem się od ściany) należy wieszać w ten sposób, by pod nimi nie znajdował się chodnik lub trawnik lecz np. zadaszone wejście do klatki schodowej.

  • Ze względu na różne konstrukcje budynków nie zawsze jest możliwe lub niekoniecznie jest zasadne zastosowanie schematów rozmieszczenia skrzynek dla ptaków lub nietoperzy oraz ich liczby zgodnie z przedstawionymi dalej zasadami. W każdym przypadku konieczna jest konsultacja i nadzór ornitologa oraz chiropterologa nad prowadzonymi pracami. Jego zadaniem jest wskazanie najbardziej odpowiednich miejsc dla zamontowania skrzynek oraz ich liczby.

  • W przypadku niektórych budynków lub rodzajów prac remontowych istnieje możliwość zastosowania zamiennie lub dodatkowo zupełnie odmiennych rozwiązań, niż przedstawione w niniejszym opracowaniu. Może to np. dotyczyć pozostawiania niezabezpieczonych istniejących otworów wentylacyjnych, odpowiedniego zabezpieczania istniejących wnęk wykorzystywanych przez pustułki, pozostawiania wlotów do szczelin dylatacyjnych. Rozwiązania takie należy jednak każdorazowo uzgodnić ze specjalistą, a ich przyjęcie nie powinno skutkować zmniejszeniem liczby dogodnych schronień w porównaniu z proponowanymi rozwiązaniami standardowymi.

    1. Ptaki

^ 3.2.1. Skrzynki lęgowe dla wróbli

Typy i konstrukcja skrzynek lęgowych

Polecanym rozwiązaniem dla tych ptaków są specjalne skrzynki trocinobetonowe montowane w warstwie ociepliny lub na jej powierzchni.

Sposób montażu i liczba skrzynek lęgowych

W przypadku bloków o wysokości do czterech kondygnacji skrzynki należy montować w górnej części budynku, poniżej rynien (najczęściej na wysokości otworów wentylacyjnych) na przemian ze skrzynkami dla jerzyków oraz nad daszkami klatek schodowych po jednej skrzynce na każdą kondygnację. Odległości pomiędzy skrzynkami powinny wynosić około 3 m (rys. 5-6). Skrzynek nie należy montować nad oknami (ze względu na możliwość brudzenia parapetów).

W przypadku bloków o wysokości powyżej czterech kondygnacji skrzynki montowane są tylko do wysokości czwartej kondygnacji nad daszkami klatek schodowych po jednej skrzynce na każdą kondygnację (rys. 5-6). Skrzynki należy montować także na ścianach szczytowych stosując takie same zasady jak przy ścianach frontowych (rys. 5-6). Łączna liczba zamontowanych skrzynek uzależniona jest więc od konstrukcji budynku, głównie jego wysokości i liczby klatek schodowych.





Rys. 1. Skrzynka trocinobetonowa typu Brick Box przeznaczona dla wróbli, zamontowana na warstwie ociepliny (z lewej) oraz pod nią (z prawej)


^ 3.2.2. Skrzynki lęgowe dla jerzyków

Typy i konstrukcja skrzynek lęgowych

Polecanym rozwiązaniem dla tych ptaków są specjalne skrzynki trocinobetonowe montowane w warstwie ociepliny lub na jej powierzchni. Istnieje także możliwość zastosowania skrzynek drewnianych (montowanych najczęściej na ocieplinie). W przypadku tych ostatnich należy pamiętać o zamontowaniu ruchomej przedniej ścianki (zamykanej na haczyk) w celu okresowego oczyszczania skrzynek (przynajmniej raz na 2 lata) (rys. 2).

^ Sposób montażu i liczba skrzynek lęgowych

Na budynkach o wysokości co najmniej czterech kondygnacji, skrzynki dla jerzyków należy montować w górnej części budynku, poniżej rynien (najczęściej na wysokości otworów wentylacyjnych). Na budynkach o wysokości do czterech kondygnacji należy je montować na przemian ze skrzynkami dla wróbli. Odległości pomiędzy skrzynkami powinny wynosić około 3 m (rys. 5-6). Na budynkach powyżej czterech kondygnacji w górnej części budynku skrzynki dla wróbli zastępujemy skrzynkami dla jerzyków (wróble niechętnie gniazdują na dużych wysokościach). Skrzynek nie należy umiejscawiać nad oknami (ze względu na możliwość brudzenia parapetów). Ze względu na chętne gniazdowanie jerzyków w koloniach istnieje możliwość montowania skrzynek w oddalonych od siebie grupach (w odległości kilku centymetrów od siebie). Jednakże w tym przypadku łączna liczba skrzynek nie powinna być mniejsza niż przy ich montażu w równych odległościach między poszczególnymi skrzynkami. Skrzynki należy montować także na ścianach szczytowych stosując takie same zasady jak przy ścianach frontowych (rys 5-6). W przypadku istnienia na dachu maszynowni wind lub innych nadbudówek należy skrzynki dla jerzyków wieszać na nich w grupach po kilka a nawet kilkanaście skrzynek (rys. 7).





Rys. 2. Schemat budowy drewnianej skrzynki dla jerzyka


^ 3.2.3. Skrzynki lęgowe dla pustułek

Typ i konstrukcja skrzynki lęgowej

Polecanym rozwiązaniem są skrzynki drewniane o stosunkowo prostej budowie (rys. 3).

Sposób montażu i liczba skrzynek lęgowych

Skrzynki dla pustułek należy montować na budynkach o wysokości co najmniej czterech kondygnacji. Skrzynki mogą być mocowane do muru na dwa sposoby za pomocą metalowych uchwytów przymocowanych do tylnej ścianki, albo śrubami przechodzącymi bezpośrednio przez tylną ściankę. Zastosowanie metalowych uchwytów ułatwia pracę osobie mocującej skrzynkę.

Skrzynki należy montować w górnej części budynku, poniżej rynien. Pamiętać należy o tym, by skrzynka została powieszona w odległości co najmniej 0,5 m poniżej górnej krawędzi ściany bloku.

Wnętrza skrzynek dla pustułek należy wysypać trocinami wymieszanymi ze żwirem, gdyż ptaki te same nie przynoszą materiału wyściełającego gniazdo. Dla zwiększenia bezpieczeństwa należy je wieszać nad zadaszonymi klatkami schodowymi. Na każdym bloku należy zamontować co najmniej jedną skrzynkę dla pustułek. W przypadku długich bloków (posiadających więcej niż 6 klatek schodowych) można montować więcej skrzynek lęgowych przy odległość między nimi nie powinna być mniejsza niż 20 m. Odległość pomiędzy skrzynką dla tego gatunku a skrzynkami dla pozostałych (wróbel, jerzyk) powinna wynosić co najmniej 10 m.





Rys. 3. Schemat budowy drewnianej skrzynki dla pustułki


    1. Nietoperze

W Polsce brak jest firm specjalizujących się w produkcji skrzynek dla nietoperzy. Drobne firmy stolarskie wykonują czasem skrzynki dla tych zwierząt zamawiane np. przez Lasy Państwowe. Specjalne skrzynki podociepleniowe czy natynkowe (i inne ich typy) są dostępne w wielu sklepach internetowych, m.in. w Niemczech, Wielkiej Brytanii, Kanadzie i USA. Poniżej prezentowane są podstawowe ich typy z przykładowym miejscem, gdzie można je nabyć. Nietoperze występujące w Polsce na ogół (z wyjątkiem okresu godowego u niektórych gatunków) nie wykazują silnego terytorializmu. Dlatego w przypadku tych zwierząt nie trzeba zachowywać określonych odległości między takimi schronieniami, choć ich rozproszenie na ścianie może wpływać na znajdowanie ich przez szukające kryjówek. Bardzo ważne jest, aby te schronienia nie były umieszczane na najchłodniejszych ścianach budynku (północnych). Optymalne jest tworzenie grup skrzynek podtynkowych w postaci linii poziomych (rys. 5-6), jednak jeśli przemawiają za tym inne względy (np. estetyczne), mogą być bardziej rozproszone. Warto unikać ścian mieszkań, a umieszczać takie skrzynki na ścianach klatek schodowych (aby nie było słychać hałasujących, nierzadko również nocą nietoperzy).

Przy wszystkich konstrukcjach skrzynek bardzo ważne jest, aby były one trwale szczelne. Jeśli będą przewiewne, nietoperze ich nie zasiedlą.


^ 3.3.1. Skrzynka podtynkowa – wyrób własny

Najprostsza wersja skrzynki podtynkowej, do wykonania w każdych okolicznościach (rys. 4). Tworzymy ramkę z 3 listewek o grubości 2-3 cm (boki i góra) o wymiarach przynajmniej 50x70 cm, którą pokrywamy deskami (nieheblowanymi). W ten sposób zostanie utworzona przestrzeń między deskami a ścianą budynku. Od dołu należy zostawić szczelinę o szerokości 2-3 cm (jej krawędź dolna może być wzmocniona listewką, górną stanowi brzeg deski). Szczelina ta będzie jedynym elementem schronienia widocznym z zewnątrz po otynkowaniu i wykończeniu fasady. Poniżej szczeliny ściana powinna być szorstka – jako lądowisko dla nietoperzy. Owa szorstkość powinna być porównywalna z nieheblowaną deską. Skrzynki należy montować w poziomych grupach po kilka do kilkunastu, co najmniej na najwyższych dwóch-trzech kondygnacjach (rys. 5-6), przy czym można je instalować nawet na każdym piętrze (począwszy od drugiego). Zdjęcia takich schronów w wykończonej ścianie można zobaczyć na stronie internetowej http://www.sprzataj.net.pl/index.php?strona=sztuczne_gniazda_8.

Jeśli znana jest szczelina, przez którą nietoperze wchodzą do przestrzeni w ścianie, wystarczy pozostawić szczelinę w materiale ociepleniowym tak, aby przez nią mogły one wchodzić do kryjówki wewnątrz ściany. Straty ciepła spowodowane przerwą w powierzchni dociepleniowej będą minimalne. Również w tym przypadku należy pamiętać o odpowiedniej porowatości lądowiska pod szczeliną. Można zastosować metodę łączoną – wyżej opisana skrzynka podociepleniowa zamontowana nad szczeliną w ścianie.




^ Rys. 4. Schemat budowy podtynkowego schronu dla nietoperzy

  1   2

Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

PROGRAM PRIORYTETOWY Tytuł programu: System zielonych inwestycji (GIS – Green Investment Scheme) iconOcena ekologiczno-techniczna projektów złożonych w ramach III programu priorytetowego p n.: System Zielonych Inwestycji (GIS-Green Investment Scheme) cz. 1) Zarządzanie energią w budynkach użyteczności publicznej

PROGRAM PRIORYTETOWY Tytuł programu: System zielonych inwestycji (GIS – Green Investment Scheme) iconWarszawa: Ocena ekologiczno-techniczna projektów złożonych w ramach III programu priorytetowego p n.: System Zielonych Inwestycji (GIS-Green Investment Scheme) cz. 1) Zarządzanie energią w budynkach użyteczności publicznej

PROGRAM PRIORYTETOWY Tytuł programu: System zielonych inwestycji (GIS – Green Investment Scheme) iconOcena wniosków państwowych jednostek budżetowych składanych w ramach programu priorytetowego System Zielonych Inwestycji (GIS-Green Investment Scheme) Część 5) Zarządzanie energią w budynkach wybranych podmiotów sektora finansów publicznych

PROGRAM PRIORYTETOWY Tytuł programu: System zielonych inwestycji (GIS – Green Investment Scheme) iconWarszawa: Ocena wniosków państwowych jednostek budżetowych składanych w ramach programu priorytetowego System Zielonych Inwestycji (GIS-Green Investment Scheme) Część 5) Zarządzanie energią w budynkach wybranych podmiotów sektora finansów publicznych

PROGRAM PRIORYTETOWY Tytuł programu: System zielonych inwestycji (GIS – Green Investment Scheme) iconWarszawa: Ocena wniosków dla III konkursu organizowanego w ramach programów priorytetowych System Zielonych Inwestycji (GIS-Green Investment Scheme) cz. 1) Zarządzanie energią w budynkach użyteczności publicznej

PROGRAM PRIORYTETOWY Tytuł programu: System zielonych inwestycji (GIS – Green Investment Scheme) iconOcena wniosków dla konkursów organizowanych w ramach programów priorytetowych Systemu Zielonych Inwestycji (GIS-Green Investment Scheme)

PROGRAM PRIORYTETOWY Tytuł programu: System zielonych inwestycji (GIS – Green Investment Scheme) iconWarszawa: Ocena wniosków dla konkursów organizowanych w ramach programów priorytetowych Systemu Zielonych Inwestycji (GIS-Green Investment Scheme)

Umieść przycisk na swojej stronie:
Dokumentacja


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©gpl.exdat.com 2000-2013
Podczas kopiowania materiałów wymaganych do określenia aktywny link jest do indeksowania.
stosuje się do zarządzania
Dokumentacja