Załącznik Klimat w Polsce oraz analiza programów działań pod kątem zmian klimatu do 2015 r icon

Załącznik Klimat w Polsce oraz analiza programów działań pod kątem zmian klimatu do 2015 r




Pobierz 384,35 Kb.
NazwaZałącznik Klimat w Polsce oraz analiza programów działań pod kątem zmian klimatu do 2015 r
Data konwersji30.11.2012
Rozmiar384,35 Kb.
TypProgram

    załącznik 4. Klimat w Polsce oraz analiza programów działań pod kątem zmian klimatu do 2015 r.


W poniższym rozdziale omówiono zmiany klimatu na przestrzeni wielolecia 1971 – 2005.

Na obszarze Polski występuje klimat umiarkowany o charakterze przejściowym pomiędzy klimatem lądowym i morskim, co jest efektem ścierania się mas wilgotnego powietrza znad Atlantyku z suchym powietrzem z głębi kontynentu euroazjatyckiego. Wynikiem tego klimat Polski charakteryzuje się dużą kapryśnością pogody i znacznymi wahaniami przebiegu pór roku w następujących po sobie latach. Zimy są wilgotne, typu oceanicznego, rzadziej pogodne, typu kontynentalnego. Pogoda kształtowana jest głównie przez stałe układy baryczne: niż islandzki, silniejszy zimą, i wyż azorski, aktywniejszy latem oraz sezonowo zmieniające się ciśnienia baryczne znad Azji: zimowy wyż wschodnioazjatycki i letni niż południowoazjatycki. Obszar Polski leży w strefie przeważających wiatrów zachodnich wynoszących 60% wszystkich dni wietrznych, które wieją głównie od Czech po Norwegię i Szwecję. We wschodniej części obszaru Polski zwiększa się odsetek wiatrów wschodnich, a w górach – południowych. Wiatry zachodnie przeważają latem, tj. od lipca do września, natomiast zimą, zwłaszcza w grudniu i styczniu ich przewaga się zmniejsza, zaczynają wiać wiatry wschodnie. Widocznymi efektami ścierania się mas powietrza nad Polską jest zachmurzenie, które sięga 60 – 70% dni. Największe zachmurzenie ma miejsce w listopadzie natomiast najmniejsze w sierpniu i wrześniu. Średnia liczba dni pochmurnych, czyli takich gdy zachmurzenie jest powyżej 80%, wynosi 120 – 160 dni w roku, dni pogodnych (zachmurzenie poniżej 20%) jest 30 – 50.

^ Zróżnicowanie przestrzenne oraz zmienność opadów atmosferycznych na obszarze Polski

Na obszarze Polski roczna suma opadów jest zróżnicowana w granicach 500 – 700 mm. Opady poniżej 500 mm występują tylko na stosunkowo niewielkim obszarze dorzecza. Jest to obszar ciągnący się od Pojezierza Wielkopolskiego i Niziny Wielkopolskiej poprzez Nizinę Mazowiecką i pas środkowej Polski. Podwyższone sumy w granicach 600 – 700 mm i większe zaznaczają się na obszarze Pojezierza Pomorskiego i w środkowej części Pobrzeża Słowińskiego oraz zachodniej i południowej części Pojezierza Mazurskiego. W obrębie Karpat daje się zauważyć wyraźne zmniejszenie się rocznych sum opadów z zachodu ku wschodowi, a więc od Beskidu Śląskiego do Beskidu Sądeckiego i w Beskidzie Niskim, gdzie wynoszą one zaledwie 850 – 900 mm. Ponowny wzrost do 1000 – 1300 mm zaznacza się w Bieszczadach (Paszyński, Niedźwiedź 1991).

Rozkład średnich miesięcznych i rocznych sum opadów atmosferycznych (mm) dla wybranych miast na obszarze Polski przedstawia poniższa tabela.

Tabela 1. Średnie miesięczne i roczne sumy opadów atmosferycznych (mm) na obszarze Polski (1971-2000)

Lp.

Stacja

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

Rok

1

Białystok

29

24

31

39

52

71

86

63

57

46

40

39

577

2

Chojnice

34

25

36

32

50

69

70

57

51

43

42

41

550

3

Jelenia Góra

34

30

41

50

63

88

107

80

61

42

43

39

678

4

Katowice

39

36

42

53

77

90

103

79

63

53

49

48

732

5

Kielce

34

29

35

39

53

71

81

77

56

42

40

44

601

6

Koszalin

47

34

43

38

53

83

87

71

77

64

62

57

716

7

Kraków

35

30

35

50

74

94

81

76

60

50

40

38

663

8

Lublin

27

27

30

43

56

71

75

68

59

43

37

37

573

9

Łódź

29

27

34

36

51

68

88

61

51

40

41

46

572

10

Mława

28

23

31

35

47

77

71

60

55

39

39

39

544

11

Nowy Sącz

32

28

33

54

81

104

101

86

66

41

35

36

697

12

Olsztyn

38

27

37

40

52

83

75

64

61

52

49

50

628

13

Opole

32

29

33

41

60

78

91

76

60

43

40

39

622

14

Poznań

30

23

33

31

47

62

74

55

44

35

33

39

506

15

Rzeszów

29

26

31

47

72

82

91

68

62

48

35

39

630

16

Suwałki

35

25

35

37

49

74

83

63

53

49

46

44

593

17

Szczecin

37

29

36

35

48

62

64

53

44

37

40

44

529

18

Terespol

23

22

26

37

52

65

71

62

53

38

34

33

516

19

Toruń

26

23

28

29

48

72

80

62

52

37

35

39

531

20

Warszawa

22

22

28

35

51

71

73

59

49

38

36

35

519

21

Wrocław

28

24

31

37

57

79

91

64

51

38

37

34

571

22

Zielona Góra

36

31

38

41

51

59

77

68

43

39

41

48

572

Źródło: Dekadowy Biuletyn Agrometeorologiczny 2001-2 i Biuletyn Państwowej Służby Hydrologiczno-Meteorologicznej 2003-2007, Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej, Warszawa

W 30-leciu 1971 – 2000 uśredniona roczna suma opadów atmosferycznych na obszarze Polski obliczona na podstawie 22 stacji meteorologicznych, przedstawionych w tabeli powyżej, wynosiła 596 mm. Najniższe średnie opady wystąpiły w lutym (27 mm), gdzie najniższe średnie miesięczne odnotowano na stacjach w Terespolu i Warszawie (22 mm). Miesiącem najobfitszym w opady był lipiec ze średnią 83 mm, gdzie najwyższe średnie odnotowano w Jeleniej Górze. Na poniższym rysunku przedstawiono rozkład wysokości średnich rocznych opadów atmosferycznych w wieloleciu 1971-2000.




Rysunek 1. Opady atmosferyczne - wysokości średnie roczne (mm) – 1971-2000

Źródło: Atlas klimatu Polski pod redakcją Haliny Lorenc, Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej, Warszawa 2005

Ze względu na wysokość opadów notowaną w poszczególnych latach na obszarze Polski wyróżnić można obszary charakteryzujące się trendem: rosnącym, malejącym oraz obszary nie wykazujące się wyraźnymi zmianami. Obszary trendów rosnących znajdują się w północnej części obszaru Polski, aż po Białystok, Mławę i Poznań. Malejącymi trendami wykazuje się środkowy obszar Polski od Płocka poprzez Siedlce, Kalisz, Wrocław aż po Częstochowę. Południowa część obszaru Polski wraz z Opolem, Krakowem i Lublinem to tereny gdzie nie zaobserwowano żadnego wyraźnego trendu. Zmienność tą przedstawia poniższy rysunek.

Rysunek 2. Trendy rocznych sum opadów atmosferycznych na obszarze Polski w okresie 1891-2000

Źródło: Zawora T., Ziernicka A. 2003. Precipitation variability in time in Poland in the light of multi-annual mean values (1891-2000). Studia Geograficzne 75 Acta Universitatis Wratislaviensis No 2542, Wrocław 2003,
123-128.


Jednakże Żmudzka (2002) oraz Kożuchowski (2004) uważają, iż wysokość opadów na obszarze dorzecza w drugiej połowie XX wieku nie wykazuje określonego kierunku (istotnego trendu) zmian. Wzrasta natomiast zmienność opadów wyrażona współczynnikiem zmienności będącym stosunkiem odchylenia standardowego do wartości średniej, co jest dowodem postępującej niestabilności naszego klimatu, a w praktyce przejawia się zwiększeniem częstości występowania zarówno okresów z niedostatkiem jak i nadmiarem opadów. Poniżej przedstawiono wielkość opadów na przestrzeni lat 1971 – 2005 dla 23 wybranych stacji meteorologicznych znajdujących się na obszarze Polski.

Tabela 2. Roczne średnie sumy opadów atmosferycznych (mm) na obszarze Polski

Lp.

Stacja

1971 - 2000

1991 - 2000

2001 - 2005

1

Białystok

577

573

555

2

Bielsko-Biała

942

879

1007

3

Chojnice

547

574

664

4

Częstochowa

617

660

652

5

Gorzów Wielkopolski

531

541

553

6

Hel

578

590

582

7

Jelenia Góra

678

686

710

8

Kalisz

507

505

492

9

Katowice

729

728

724

10

Kielce

600

626

670

11

Koszalin

717

740

766

12

Kraków

662

669

685

13

Lublin

572

590

575

14

Łeba

632

638

681

15

Łódź

571

565

582

16

Mława

543

573

538

17

Nowy Sącz

696

703

768

18

Poznań

507

555

507

19

Rzeszów

629

666

695

20

Szczecin

530

572

530

21

Śnieżka

1150

1101

1111

22

Terespol

512

527

483

23

Toruń

528

526

558

24

Warszawa

519

532

529

25

Włodawa

515

518

502

26

Zakopane

1107

992

1198

Źródło: Mały rocznik statystyczny Polski 2009, Główny Urząd Statystyczny, Warszawa

Rozkład przestrzenny oraz zmienność temperatury powietrza na obszarze Polski

Na obszarze Polski zaznacza się ogólna tendencja spadku średniej rocznej temperatury powietrza z południowego zachodu na północny wschód. Najwyższe wartości średniej rocznej temperatury powietrza – ponad 8 °C notuje się na obszarze południowej części Kotliny Sandomierskiej, Nizinie Śląskiej, Nizinie Wielkopolskiej, Pojezierzu Wielkopolskim oraz zachodniej części Pojezierza Pomorskiego i Pobrzeża. Wartości najniższe – poniżej 7 °C, jeśli chodzi o nizinną część obszaru dorzecza występują na Pojezierzu Suwalskim (rys. 3). Najniższe wartości średniej rocznej temperatury odnotowano na stacji w Zakopanem i wyniosła 5,4 °C.




^ Rysunek 3. Temperatura powietrza - średnia roczna (°C) – 1971-2000

Źródło: Atlas klimatu Polski pod redakcją Haliny Lorenc, Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej, Warszawa 2005

Izotermy najchłodniejszego miesiąca stycznia na obszarze Polski mają przebieg południkowy. Ocieplający wpływ Bałtyku zaznacza się w równoległym do wybrzeża przebiegu izoterm o najwyższych wartościach w tym miesiącu. Obszary o wartościach temperatury wyższych od -1,0 °C w nizinnej części Polski obejmują Nizinę Śląską, zachodnią część Niziny Wielkopolskiej, Pojezierza Wielkopolskie i Pomorskie oraz Pobrzeże Bałtyckie do Zatoki Gdańskiej. Najwyższa temperatura w tym miesiącu -0,1 °C zanotowana została w Szczecinie. Izoterma -4 °C obejmuje teren Pojezierza Suwalskiego (rys. 4).




^ Rysunek 4. Temperatura powietrza - średnia miesięczna (°C) Styczeń

Źródło: Atlas klimatu Polski pod redakcją Haliny Lorenc, Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej, Warszawa 2005

Rozkład przestrzenny temperatur powietrza na obszarze Polski w najcieplejszym miesiącu lipcu jest w porównaniu ze styczniem odmiennie zróżnicowany (tab. 3). W nizinnej części Polski najwyższe wartości przekraczają 18 °C i występują na Nizinie Śląskiej, Nizinie Wielkopolskiej i Pojezierzu Wielkopolskim, w środkowej części Niziny Mazowieckiej, a także lokalnie w zachodniej części Kotliny Sandomierskiej. Obszary najchłodniejsze o wartościach poniżej 17 °C obejmują wschodnią część Pojezierza Pomorskiego, północno-wschodnią część Pojezierza Mazurskiego, Wysoczyznę Białostocką, Sudety oraz Beskidy (rys. 5).




Rysunek 5. Temperatura powietrza - średnia miesięczna (°C) Lipiec

Źródło: Atlas klimatu Polski pod redakcją Haliny Lorenc, Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej, Warszawa 2005


Tabela 3. Średnie miesięczne i roczne wartości temperatur powietrza (°C) na obszarze Polski (1971-2000)

Lp.

Stacja

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

Rok

1

Białystok

-3,5

-2,7

1,0

6,8

12,8

15,7

17,2

16,5

11,9

7,0

1,8

-1,6

6,9

2

Chojnice

-2,1

-1,4

1,8

6,5

12,2

15,0

16,8

16,6

12,2

7,6

2,5

-0,5

7,3

3

Jelenia Góra

-1,6

-0,7

2,9

6,6

11,8

14,6

16,3

16,0

12,2

8,0

2,7

-0,2

7,4

4

Katowice

-1,7

-0,4

3,3

8,0

13,3

16,0

17,7

17,4

13,2

8,3

3,1

-0,3

8,2

5

Kielce

-2,9

-1,6

2,1

7,2

12,9

15,7

17,3

16,9

12,4

7,6

2,1

-1,1

7,4

6

Koszalin

-0,4

0,1

2,9

6,6

11,8

14,8

16,8

16,8

13,0

8,9

4,0

1,1

8,0

7

Kraków

-2,3

-0,9

3,1

8,0

13,4

16,2

17,8

17,5

13,2

8,4

2,8

-0,6

8,0

8

Lublin

-3,1

-2,0

1,8

7,4

13,1

15,8

17,3

17,0

12,6

7,6

2,1

-1,3

7,4

9

Łódź

-2,0

-1,0

2,8

7,7

13,4

16,1

17,7

17,6

13,0

8,2

2,8

-0,4

8,0

10

Mława

-2,8

-2,0

1,7

7,1

12,9

15,7

17,3

17,1

12,4

7,5

2,1

-1,0

7,3

11

Olsztyn

-2,5

-1,8

1,6

6,7

12,4

15,4

17,1

16,8

12,3

7,7

2,4

-0,8

7,3

12

Opole

-0,9

0,2

4,0

8,4

13,9

16,6

18,4

18,2

13,9

9,2

3,8

0,6

8,9

13

Poznań

-1,0

-0,2

3,4

7,9

13,5

16,3

18,1

17,8

13,3

8,6

3,4

0,5

8,5

14

Rzeszów

-2,6

-1,3

2,7

8,0

13,4

16,4

17,9

17,4

13,2

8,3

2,8

-0,7

8,0

15

Suwałki

-4,0

-3,4

0,1

6,0

12,1

15,1

16,6

16,3

11,5

6,6

1,3

-2,2

6,3

16

Szczecin

-0,1

0,6

3,8

7,8

13,2

16,0

18,0

17,7

13,6

9,0

4,2

1,4

8,8

17

Terespol

-3,1

-2,2

1,8

7,8

13,7

16,4

17,8

17,3

12,6

7,6

2,2

-1,2

7,6

18

Toruń

-1,6

-0,8

2,7

7,6

13,3

16,3

18,0

17,3

13,1

8,3

3,1

0,0

8,1

19

Warszawa

-2,2

-1,2

2,6

7,9

13,7

16,5

18,1

17,7

13,0

8,1

2,8

-0,4

8,1

20

Wrocław

-0,9

0,2

3,9

8,2

13,5

16,3

18,1

17,8

13,6

8,9

3,6

0,7

8,7

21

Zakopane

-3,7

-2,9

0,3

4,8

10,1

12,8

14,5

14,2

10,4

6,1

0,8

-2,5

5,4

22

Zielona Góra

-0,9

0,1

3,6

7,9

13,4

16,2

18,1

18,0

13,6

8,8

3,4

0,5

8,6

Źródło: Dekadowy Biuletyn Agrometeorologiczny 2001-2 i Biuletyn Państwowej Służby Hydrologiczno-Meteorologicznej 2003-2007, Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej, Warszawa

W 30-leciu 1971 – 2000 średnia roczna wartość temperatury powietrza na obszarze Polski obliczona na podstawie 22 stacji meteorologicznych, przedstawionych w tabeli powyżej, wynosiła 7,7 °C. Najniższe średnie temperatury wystąpiły w styczniu
(-2,1 °C), gdzie najniższe średnie miesięczne odnotowano na stacji w Suwałkach (-4,0 °C). Miesiącem najcieplejszym był lipiec ze średnią 17,4 °C, gdzie najwyższe średnie odnotowano
w Opolu (18,4 °C).

Analiza wartości średniej rocznej temperatury powietrza na obszarze Polski w II połowie XX wieku pozwala wyróżnić w tym okresie ostatnie 20-lecie, w którym nastąpiło wyraźne ocieplenie. Średnie roczne temperatury wykazały tendencję rosnącą.

Poniżej przedstawiono średnią roczną temperaturę na przestrzeni lat 1971 – 2005 dla 28 wybranych stacji meteorologicznych znajdujących się na obszarze Polski.

Tabela 4. Średnie roczne temperatury powietrza (°C) na obszarze Polski

Lp.

Stacja

1971 - 2000

1991 - 2000

2001 - 2005

1

Białystok

6,9

7,2

7,4

2

Bielsko-Biała

8,1

8,4

8,6

3

Chojnice

7,3

7,6

7,9

4

Częstochowa

8,0

8,2

8,5

5

Gorzów Wielkopolski

8,6

9,0

9,2

6

Hel

8,1

8,4

8,6

7

Jelenia Góra

7,4

7,7

7,9

8

Kalisz

8,4

8,8

9,0

9

Katowice

8,2

8,6

8,6

10

Kielce

7,4

7,7

7,9

11

Kłodzko

7,4

7,6

7,8

12

Koszalin

8,0

8,4

8,6

13

Kraków

8,1

8,5

8,8

14

Lublin

7,4

7,7

7,9

15

Łeba

7,7

8,0

8,2

16

Łódź

8,0

8,3

8,5

17

Mława

7,3

7,7

7,9

18

Nowy Sącz

8,2

8,5

8,7

19

Poznań

8,5

8,8

9,1

20

Rzeszów

7,9

8,2

8,5

21

Szczecin

8,8

9,1

9,3

22

Śnieżka

0,6

1,0

1,2

23

Terespol

7,5

7,9

8,1

24

Toruń

8,1

8,5

8,7

25

Warszawa

8,1

8,3

8,6

26

Włodawa

7,5

7,8

8,0

27

Zakopane

5,4

5,8

5,8

28

Zielona Góra

8,5

8,8

9,1

Źródło: Mały rocznik statystyczny Polski 2009, Główny Urząd Statystyczny, Warszawa

Obserwowane i prognozowane skutki globalnego ocieplenia w Polsce

Badania dotyczące zmian granic zasięgów regionów rolniczo-klimatycznych na obszarze Polski wykazały, że powierzchnia regionu umiarkowanie ciepłego i ciepłego o sumie temperatury ≥10,0 °C wynoszącej odpowiednio 2400 – 2800 i 2800 – 3200 °C w okresie 1971-2000 wynosiła odpowiednio 62 i 0%. Dla scenariusza podniesienia się temperatury powietrza o 1 °C wartości te będą wynosiły 75 i 22%. Przy niezmienionej sumie opadów atmosferycznych i podwyższonej temperaturze powietrza na skutek zwiększonego parowania wzrośnie powierzchnia regionów o niedostatecznym uwilgotnieniu atmosfery
i zmniejszy się powierzchnia regionów wilgotnych i optymalnego uwilgotnienia. Dla scenariusza wzrostu temperatury powietrza o 1 °C powierzchnia regionów wilgotnego, optymalnego uwilgotnienia i umiarkowanie suchego na obszarze Polski zmieni się z 10, 70
i 20% do 9, 48 i 43% (rys. 6, 7) (Ziernicka-Wojtaszek 2009, 13(3), 803-812). Zasięgi regionów wilgotnościowych określone były przez wartości współczynnika hydrotermicznego Sielianinowa K=10P/t w okresie od czerwca do sierpnia gdzie P oznacza sumę opadów, a t sumę średnią dobową temperatury. Z ekstrapolacji trendu temperatury powietrza można przyjąć, że wspomniane wyżej zmiany zaistnieją na początku trzeciej dekady XXI.









Regiony termiczne

Regiony wilgotnościowe







Suma temperatury ≥10°C




Wartości współczynnika

hydrotermicznego

Chłodny




1600° – 2000°


Umiarkowanie suchy

1,0 – 1,3




Umiarkowanie chłodny




2000° – 2400°


Optymalnego uwilgotnienia

1,3 – 1,6




Umiarkowanie ciepły




2400° – 2800°


Wilgotny

> 1,6




Ciepły




2800° – 3200°











Bardzo ciepły




3200° – 3600°











Rysunek 6. Regiony pluwiotermiczne na obszarze Polski w latach 1971-2000

Źródło: Ziernicka-Wojtaszek A. 2009. Weryfikacja rolniczo-klimatycznych regionalizacji Polski w świetle współczesnych zmian klimatu. Acta Agrophysica, 13(3), 803-812.

Rysunek 7. Regiony pluwiotermiczne na obszarze Polski w latach 1971-2000 scenariusz +1°C

Źródło: Ziernicka-Wojtaszek A. 2009.Weryfikacja rolniczo-klimatycznych regionalizacji Polski w świetle współczesnych zmian klimatu. Acta Agrophysica, 13(3), 803-812.




W celu sprawdzenia powiększania się zjawiska suszy w ostatnim 10-leciu XX w. porównano wartości temperatury, opadów i stopnia uwilgotnienia wierzchniej warstwy gleby w okresie 1971-2000 i 1991-2000. Stwierdzono, że wzrost temperatury powietrza wyniósł 0,5 °C, suma opadów atmosferycznych wzrosła o 11 mm, natomiast stopień uwilgotnienia gleby zmniejszył się o 0,5 w przyjętej skali (tab. 5).


Umowna skala wilgotności wierzchniej warstwy gleby przedstawia się następująco:

0 – wilgotność klęskowo niedostateczna,

10 – wilgotność niedostateczna,

20 – wilgotność dostateczna,

30 – wilgotność nadmierna,

40 – wilgotność klęskowo nadmierna.


Tabela 5. Różnice temperatury, sum opadów i oceny wilgotności wierzchniej warstwy gleby
w miesiącach IV, V, VII, VIII i X w okresach 1971-2000 i 1991-2000


Stacja

Temp. (°C)

Suma opadów (mm)

Wilg. gleby (j.um.)

Kraków

0,7

10

-0,5

Przemyśl

0,5

25

-0,4

Warszawa

0,4

0

-0,8

Siedlce

0,4

0

-0,4

Toruń

0,5

-5

-0,5

Elbląg

0,5

10

-0,3

Słubice

0,5

0

-0,3

Poznań

0,4

10

-0,2

Szczecin

0,4

35

-0,6

Koszalin

0,5

20

-0,3

Polska

0,5

11

-0,5

Źródło: Ziernicka-Wojtaszek A. 2009. Weryfikacja rolniczo-klimatycznych regionalizacji Polski w aspekcie współczesnych zmian klimatu. Acta Agrophysica 13(3), 803-812.

Można zauważyć, że przy wzroście temperatury powietrza i nieznacznym wzroście sumy opadów atmosferycznych nastąpiło powiększenie się zjawiska suszy na skutek zwiększonej ewapotranspiracji. Potwierdzają to badania Pressa (1963), z których wynika iż przy wzroście temperatury powietrza o 1,0 °C wartość optymalna opadów atmosferycznych w skali miesiąca powinny być wyższa o 5 mm. Ziernicka (2004) wykazała, że przy wzroście temperatury powietrza o 1,0 °C, niedobór opadów okresie wegetacyjnym IV-X wyniesie 6,3 mm, a przy wzroście temperatury o 2,0 °C – 14,5 mm na obszarze Polski bez uwzględnienia zróżnicowania regionalnego.

W związku z rosnącą wartością współczynnika zmienności opadów i wzrostem częstości występowania zachmurzenia typu konwekcyjnego należy spodziewać się zwiększenia częstości zarówno powodzi, opadów o dużej intensywności jak i okresów suszy. Fakt ten należy uwzględnić w analizie dynamiki zmian zanieczyszczeń wody zależnych w dużej mierze od stanów wody i wartości przepływów.

Obserwowany i prognozowany wzrost temperatury powietrza spowodowany zmianami klimatu może wpłynąć na procesy fizyczne, chemiczne i biologiczne w ciekach
i zbiornikach wodnych, a niekiedy prowadzić do pogorszenia jakości wody. Dla potrzeb przyszłych planów niezbędne jest uwzględnienie badań nad zmianami klimatu w celu podjęcia właściwych działań zapobiegających pogorszeniu stanu wód.

Na podstawie pozyskanych danych dla obszaru Polski oraz założonego horyzontu czasowego dla pierwszego cyklu planowania wg RDW można stwierdzić, iż przewidywane zmiany klimatu Polski nie będą znaczące wobec jakichkolwiek działań zidentyfikowanych w PWŚK.


Spis tabel

Tabela 1. Średnie miesięczne i roczne sumy opadów atmosferycznych (mm) na obszarze Polski (1971-2000) 2

Tabela 2. Roczne średnie sumy opadów atmosferycznych (mm) na obszarze Polski 4

Tabela 3. Średnie miesięczne i roczne wartości temperatur powietrza (°C) na obszarze Polski (1971-2000) 7

Tabela 4. Średnie roczne temperatury powietrza (°C) na obszarze Polski 8

Tabela 5. Różnice temperatury, sum opadów i oceny wilgotności wierzchniej warstwy gleby
w miesiącach IV, V, VII, VIII i X w okresach 1971-2000 i 1991-2000 11



Spis rysunków

Rysunek 1. Opady atmosferyczne - wysokości średnie roczne (mm) – 1971-2000 3

Rysunek 2. Trendy rocznych sum opadów atmosferycznych na obszarze Polski w okresie 1891-2000 4

Rysunek 3. Temperatura powietrza - średnia roczna (°C) – 1971-2000 5

Rysunek 4. Temperatura powietrza - średnia miesięczna (°C) Styczeń 6

Rysunek 5. Temperatura powietrza - średnia miesięczna (°C) Lipiec 7

Rysunek 6. Regiony pluwiotermiczne na obszarze Polski w latach 1971-2000 10

Rysunek 7. Regiony pluwiotermiczne na obszarze Polski w latach 1971-2000 scenariusz +1°C 10



Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

Załącznik Klimat w Polsce oraz analiza programów działań pod kątem zmian klimatu do 2015 r iconWarszawa: Kontrola projektów realizowanych w ramach SPOWKP Działanie 3 oraz Poddziałanie 1 pod kątem utrzymania przez Beneficjentów załoŜonych celów oraz w ramach POIG Działanie 4 pod kątem zgodności realizacji projektów z postanowieniami umów o dofinansowanie

Załącznik Klimat w Polsce oraz analiza programów działań pod kątem zmian klimatu do 2015 r iconProgramowaniu e-audytor dla stacji roboczych powinny być kontrolowane pod kątem aktualności oraz poprawności zawartych w niej informacji raz na pół roku

Załącznik Klimat w Polsce oraz analiza programów działań pod kątem zmian klimatu do 2015 r iconŚrodowiska i Zmian Klimatu

Załącznik Klimat w Polsce oraz analiza programów działań pod kątem zmian klimatu do 2015 r iconDotyczy: wyboru najkorzystniejszej oferty w przetargu nieograniczonym na weryfikację dokumentacji związanej z umową o dofinansowanie oraz kontroli projektów w ramach działania 4 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka pod kątem zgodności z ustawą Prawo ochrony środowiska

Umieść przycisk na swojej stronie:
Dokumentacja


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©gpl.exdat.com 2000-2013
Podczas kopiowania materiałów wymaganych do określenia aktywny link jest do indeksowania.
stosuje się do zarządzania
Dokumentacja